Γηριατρική προσέγγιση σε ηλικιωμένους ασθενείς νοσηλευόμενους σε παθολογικές και καρδιολογικές κλινικές.

Οι νοσηλευόμενοι ηλικιωμένοι σ’ αυτές τις κλινικές εισάγονται για κάποιο οξύ παθολογικό ή καρδιολογικό πρόβλημα (π .χ.  πνευμονική λοίμωξη ή οξύ στεφανιαίο επεισόδιο), το οποίο καλούνται να αντιμετωπίσουν οι γιατροί της κλινικής.

Αυτό που συμβαίνει στην κλινική πράξη υπό το κράτος της αγωνίας για την έλλειψη κλινών στην επικείμενη επόμενη εφημερία, είναι ότι μόλις οι ασθενείς παρουσιάσουν κλινική βελτίωση λαμβάνουν εξιτήριο. Η αντιμετώπιση των πολλών και σημαντικών προβλημάτων (νοητική, ψυχική, κινητική λειτουργικότητα, νευρολογικές διαταραχές, προβλήματα διατροφής κ.α)  που συχνότατα συνυπάρχουν σ’ αυτή την ηλικία, παραπέμπονται για αντιμετώπιση εκτός νοσοκομείου σε ουσιαστικά ανύπαρκτες δομές, δηλαδή επί της ουσίας δεν αντιμετωπίζονται. Ακόμη και για αμιγώς παθολογικά ή καρδιολογικά συνυπάρχοντα  προβλήματα εκτός από την αιτία εισαγωγής συστήνεται η εκτός νοσοκομείου παρακολούθηση. Οι γηριατρικοί ασθενείς θα παραμείνουν με τα χρόνια προβλήματά τους τα οποία θα τους οδηγήσουν ξανά στο τμήμα επειγόντων αλλά όχι στο ίδιο νοσοκομείο –ελπίζουν οι γιατροί.

Η διαφορετικότητα στην κλινική εικόνα και στην αντιμετώπιση των ίδιων νοσηροτήτων στους γηριατρικούς ασθενείς σε σχέση με τους νεότερους και η απουσία εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης των γιατρών των νοσοκομείων σ’ αυτή τη διάσταση, συμβάλλει σημαντικά στη μη ολιστική αντιμετώπιση αυτών των ασθενών και στην πιθανή αύξηση της νοσηρότητας, της θνησιμότητας και της επιδείνωσης της ποιότητας ζωής τους.

Βασικός στόχος της Ε.Ε.Μ.Ε.Γ  είναι η επικέντρωση στην εκπαίδευση των γιατρών ώστε να κατανοήσουν τη διαφορετική οπτική και να αποκτήσουν τις απαιτούμενες ικανότητες στην αντιμετώπιση αυτών των ασθενών χωρίς υποχρεωτικά να αυξήσουν το χρόνο νοσηλείας.